Το χωριό γύρω από το tablao
Το Poble Espanyol: το χωριό της Βαρκελώνης του 1929
Γιατί ένα Michelin της αρχιτεκτονικής έχτισε μια ολόκληρη ψεύτικη πόλη στο Montjuïc, και τι στέκει ακόμη σήμερα.
Δείτε εισιτήρια για το Tablao de Carmen στο GetYourGuide ↗Το Poble Espanyol, εν συντομία
| Γεγονός | Λεπτομέρεια |
|---|---|
| Κατασκευάστηκε | 1926–1929, για τη Διεθνή Έκθεση της Βαρκελώνης |
| Υλικά | 117 κτίρια σε φυσική κλίμακα, αντιγραμμένα από πόλεις σε όλη την Ισπανία |
| Πού | Στο Μονζουΐκ, περίπου 400 μ. από το Μαγικό Σιντριβάνι |
| Σήμερα | Ένα υπαίθριο μουσείο με εργαστήρια, εστιατόρια και το tablao |
Ένα χωριό φτιαγμένο για να γυρίσεις την Ισπανία σε ένα απόγευμα
Το Poble Espanyol χτίστηκε μεταξύ 1926 και 1929 ως ένα από τα σκηνικά της Διεθνούς Έκθεσης της Βαρκελώνης. Μια ομάδα αρχιτεκτόνων και ερευνητών ταξίδεψε πάνω από 20.000 χιλιόμετρα σε όλη την Ισπανία, επισκεπτόμενη περισσότερες από 1.600 πόλεις, για να αντιγράψει προσόψεις, πλατείες και δρόμους από κάθε περιοχή σε ένα ενιαίο, περπατήσιμο χωριό στο Μονζουΐκ — 117 κτίρια σε φυσική κλίμακα συνολικά, τοποθετημένα σαν η περιφερειακή αρχιτεκτονική της χώρας να είχε συμπιεστεί σε έναν απογευματινό περίπατο. Ήταν φιλόδοξο ακόμη και για τα δεδομένα μιας έκθεσης, και γι' αυτό τον λόγο το χωριό εξακολουθεί να διαβάζεται ως γνήσια πόλη και όχι ως θεματικό σκηνικό.
Η ανδαλουσιάνικη συνοικία
Το tablao βρίσκεται μέσα στην ανδαλουσιάνικη συνοικία του χωριού — ασβεστωμένοι τοίχοι, σφυρήλατο σίδερο, και σε σημεία τοίχοι στολισμένοι από το πάτωμα ως το μπαλκόνι με γλάστρες κόκκινων γερανιών, σε ανάμνηση της παράδοσης των εσωτερικών αυλών πόλεων όπως η Κόρδοβα. Στην αυλή της ίδιας της συνοικίας, όχι σε μια σκηνή που προστέθηκε εκ των υστέρων, εμφανίστηκε η οικογένεια της Carmen Amaya το 1929: η αίθουσα του tablao και η ιστορία της συνοικίας είναι η ίδια ιστορία — κάτι ασυνήθιστο για έναν χώρο τόσο κεντρικό στη flamenco σκηνή μιας πόλης, καθώς τα περισσότερα tablaos απλώς στεγάζονται σε όποιον χώρο ήταν διαθέσιμος, όχι σε έδαφος με τη δική του τεκμηριωμένη ιστορία παραστάσεων.
Επιβιώνοντας πέρα από την έκθεση
Τα περισσότερα εκθεσιακά περίπτερα του 1929 κατεδαφίστηκαν μόλις έκλεισε η έκθεση· το Poble Espanyol όχι. Παρέμεινε ανοιχτό ως μόνιμο αξιοθέατο και έχει επεκταθεί έκτοτε, φιλοξενώντας σήμερα εργαστήρια χειροτεχνίας, εστιατόρια, μουσείο σύγχρονης τέχνης και το tablao δίπλα στα αρχικά του σοκάκια και τις πλατείες. Αυτή η συνέχεια έχει σημασία για μια επίσκεψη: τα κτίρια που προσπερνάς στον δρόμο για το δείπνο δεν είναι αντίγραφα που χτίστηκαν για τουρίστες τις τελευταίες δεκαετίες, αλλά οι ίδιες κατασκευές της δεκαετίας του 1920 που θα είχαν δει οι επισκέπτες της έκθεσης, διατηρημένες σε χρήση αντί να έχουν παροπλιστεί.
Περπατώντας το πριν από την παράσταση
Κάθε εισιτήριο για το Tablao de Carmen περιλαμβάνει είσοδο στο χωριό την ίδια ημέρα από τις 16:00, χρόνος αρκετός για μια βόλτα από την κεντρική πλατεία μέσα από αρκετές από τις περιφερειακές συνοικίες πριν από το δείπνο. Η βόλτα δεν είναι ένα τυπικό συμπλήρωμα του εισιτηρίου — είναι το πλαίσιο της αίθουσας στην οποία πρόκειται να καθίσετε, καθώς το ίδιο το patio, τα φανάρια, τα γαρίφαλα και τα τραπέζια σε στυλ corrala ανήκουν στο ίδιο δομημένο περιβάλλον με τους δρόμους έξω. Το να φτάσετε νωρίς το απόγευμα αντί ακριβώς στη θέση των 18:00 ή των 20:30 κάνει αυτή τη σύνδεση ορατή αντί να θεωρείται δεδομένη.
Τι υπάρχει κοντά
Το Poble Espanyol βρίσκεται κοντά σε άλλα μεγάλα αξιοθέατα του Montjuïc — το Μαγικό Σιντριβάνι, περίπου 400 μέτρα μακριά, τον Ολυμπιακό Κύκλο και το Ίδρυμα Joan Miró μεταξύ αυτών — έτσι το χωριό λειτουργεί εξίσου άνετα ως στάση νωρίς το βράδυ σε μια μεγαλύτερη μέρα στο Montjuïc όσο και ως αυτόνομη επίσκεψη με ώρα προσαρμοσμένη στο δείπνο. Οι επισκέπτες που περνούν ήδη ένα απόγευμα στον λόφο, στο κάστρο ή στους κήπους, μπορούν να εντάξουν μια παράσταση στο Tablao de Carmen στην ίδια μέρα χωρίς δεύτερη ανάβαση, καθώς το περιλαμβανόμενο εισιτήριο καλύπτει όποιον χρόνο απομένει πριν από το σόου.
Αποκτώντας αίσθηση της κλίμακας
117 κτίρια ακούγονται αφηρημένα μέχρι να σταθείς μέσα σε μία από τις πλατείες — η κεντρική Plaça Major από μόνη της είναι χτισμένη στην κλίμακα μιας πραγματικής πλατείας πόλης, με μια λειτουργική πρόσοψη δημαρχείου αντιγραμμένη από την Αραγονία, και οι δρόμοι που ξεκινούν από αυτήν αλλάζουν χαρακτήρα τετράγωνο προς τετράγωνο καθώς αλλάζουν οι αντιγραμμένες περιοχές. Ανταμείβει το αργό περπάτημα παρά την ευθεία πορεία προς την πόρτα του tablao: η έρευνα πίσω από το χωριό ήταν σκόπιμα ευρεία, καλύπτοντας παράκτιες πόλεις, ορεινά χωριά και μεγαλουπόλεις εξίσου, έτσι ώστε καμία συνοικία να μην διαβάζεται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο.