Σχεδιάζοντας τη βραδιά σας
Η βραδιά στο Tablao de Carmen, βήμα βήμα
Τι συμβαίνει πραγματικά από την είσοδο στο χωριό στις 16:00 έως την τελευταία νότα του δεύτερου σόου.
Δείτε εισιτήρια για το Tablao de Carmen στο GetYourGuide ↗Η βραδιά με μια ματιά
| Ώρα | Τι συμβαίνει |
|---|---|
| 16:00 | Ανοίγει η είσοδος στο Poble Espanyol — περιλαμβάνεται σε κάθε εισιτήριο |
| 18:00 / 20:30 | Δείπνο ή tapas σερβίρεται στη θέση σας |
| 18:45 / 21:15 | Το cuadro αποδίδει — κιθάρα, cante και οι χορευτές |
| Μετά την παράσταση | Η αίθουσα αδειάζει για την επόμενη παρτίδα, ή για τη νύχτα |
Πρόωρη άφιξη
Κάθε εισιτήριο του Tablao de Carmen περιλαμβάνει και αυθημερόν είσοδο στο Poble Espanyol από τις 16:00, οπότε δεν υπάρχει λόγος να φτάσετε την τελευταία στιγμή. Το ίδιο το χωριό χτίστηκε μεταξύ 1926 και 1929 για τη Διεθνή Έκθεση της Βαρκελώνης, από 117 αυτούσια αντίγραφα κτιρίων από πόλεις σε όλη την Ισπανία, και το tablao βρίσκεται μέσα στη ανδαλουσιανή συνοικία του — ασβεστωμένοι τοίχοι, σφυρήλατο σίδερο, και σε σημεία ολόκληρες προσόψεις στολισμένες με γλάστρες κόκκινων γερανιών. Το περπάτημα στους δρόμους αυτής της συνοικίας πριν από το δείπνο είναι μέρος της βραδιάς, όχι μια ξεχωριστή υποχρέωση, και σημαίνει ότι φτάνετε στο ίδιο το tablao ήδη χωρίς βιασύνη, αντί κατευθείαν μετά από μια ανάβαση στο Montjuïc.
Δύο σερβίτσια, όχι ένα σπίτι
Το tablao λειτουργεί δύο πλήρεις κύκλους παραστάσεων τη νύχτα αντί για μία μεγάλη συνεδρία, και είναι κλειστό τις Τρίτες. Οι πόρτες ανοίγουν στις 18:00 για το πρώιμο δείπνο και την παράσταση, και ξανά στις 20:30 για το επόμενο. Κάθε κύκλος έχει τη δική του υπηρεσία και τη δική του παράσταση στην ίδια αίθουσα σε στυλ corrala — τραπέζια τοποθετημένα σε θεωρεία και δύο μπαλκόνια, κανένα από αυτά μακριά από τη ξύλινη σκηνή — έτσι ώστε κανείς να μην τρώει κατά τη διάρκεια της παράστασης κάποιου άλλου, και κανείς να μην παρακολουθεί την αίθουσα να αναδιαμορφώνεται γύρω του στη μέση της βραδιάς.
Δείπνο πριν η σκηνή σωπάσει
Οι ταπάς — μια σειρά από μικρά ισπανικά πιάτα συνοδευόμενα από ένα ποτήρι κρασί — σερβίρονται πρώτες, στον ίδιο χώρο με το ανδαλουσιανό πατιό όπου θα εμφανιστεί το cuadro. Ο χώρος είναι φτιαγμένος γι' αυτή την εγγύτητα: λευκά φανάρια, κόκκινα γαρίφαλα και μια ξύλινη σκηνή τόσο κοντά στα πλησιέστερα τραπέζια, ώστε το δείπνο να ολοκληρώνεται φυσικά καθώς αλλάζουν τα φώτα, αντί να μαζεύεται βιαστικά. Είναι μια ενεργή κουζίνα που σερβίρει ένα πλήρες κάθισμα ταυτόχρονα, γι' αυτό οι διατροφικές προτιμήσεις δηλώνονται ευκολότερα κατά την κράτηση παρά στο τραπέζι.
Η ίδια η παράσταση
Η παράσταση διαρκεί περίπου μία ώρα: κιθάρα, cante και ένα cuadro χορευτών που μοιράζονται τη σκηνή αντί να σηκώνει ένα μόνο όνομα όλη τη βραδιά. Παρουσιάζεται στο στυλ corrala που το tablao διατηρεί από τότε που άνοιξε ξανά το 1988, στην ίδια αυλή όπου ένα flamenco συγκρότημα εμφανίστηκε για τον Βασιλιά Alfonso XIII στα εγκαίνια του Poble Espanyol το 1929. Ακούστε τα τρία στοιχεία μαζί — το τραγουδιστό cante συχνά κουβαλά το περισσότερο συναίσθημα, το toque της κιθάρας απαντά και το οδηγεί, και το baile, ο ίδιος ο χορός, χτίζεται από τα δύο πρώτα αντί να εκτελείται μόνο του.
Μετά την αυλαία
Όταν τελειώνει η πρώτη παράσταση γύρω στις 19:45, η αίθουσα ετοιμάζεται για τη δεύτερη στις 20:30· όταν τελειώσει κι αυτή, κοντά στις 22:15, η βραδιά απλώς ολοκληρώνεται. Δεν περιλαμβάνεται στο εισιτήριο σέρβις μπαρ για αργότερα, και το Poble Espanyol τηρεί τις δικές του ώρες κλεισίματος για το χωριό έξω από το tablao, οπότε αξίζει να τις ελέγξετε αν σκοπεύετε να περπατήσετε στους δρόμους μετά, αντί να κατευθυνθείτε απευθείας στην έξοδο.
Αν ο χρόνος σας είναι περιορισμένος
Μία μόνο παράσταση, από πόρτα σε πόρτα, διαρκεί λίγο πάνω από δύο ώρες, αν συνυπολογιστούν και το δείπνο και το σόου — περίπου ενενήντα λεπτά έως δύο ώρες μέσα στην αίθουσα, χωρίς να υπολογίζεται η ανάβαση και η κατάβαση του Montjuïc. Όσοι έχουν μόνο ένα ελεύθερο βράδυ στη Βαρκελώνη καλό είναι να υπολογίσουν χρόνο και για την ανάβαση: με το μετρό έως το Espanya στις γραμμές L1 ή L3, και μετά τις υπαίθριες κυλιόμενες σκάλες ή με τα πόδια, ή με το funicular από το Paral·lel. Το χωριό και το tablao αποτελούν μαζί τον προορισμό, όχι μια γρήγορη στάση στον δρόμο για κάπου αλλού.