Tablao'nun etrafındaki köy
Poble Espanyol: Barselona'nın 1929 köyü
Bir mimarlık Michelin'i neden Montjuïc'te baştan sona sahte bir kasaba inşa etti ve bugün hâlâ neler ayakta.
Tablao de Carmen biletlerini GetYourGuide'da görün ↗Poble Espanyol, kısaca
| Bilgi | Detay |
|---|---|
| İnşa edildi | 1926–1929, Barselona Uluslararası Fuarı için |
| Şunlardan oluşur | İspanya'nın dört bir yanındaki kasabalardan kopyalanan 117 tam ölçekli bina |
| Nerede | Montjuïc, Sihirli Çeşme'ye yaklaşık 400 m mesafede |
| Bugün | Atölyeler, restoranlar ve tablao ile bir açık hava müzesi |
İspanya'yı bir öğleden sonrada gezmek için inşa edilmiş bir köy
Poble Espanyol, 1926-1929 yılları arasında Barselona Uluslararası Fuarı'nın başlıca sahnelerinden biri olarak inşa edildi. Bir grup mimar ve araştırmacı, İspanya'nın dört bir yanında 20.000 kilometreden fazla yol kat ederek 1.600'den fazla kasabayı ziyaret etti ve her bölgenin cephelerini, meydanlarını ve sokaklarını Montjuïc'te tek bir gezilebilir köyde bir araya getirdi — ülkenin bölgesel mimarisi sanki tek bir öğleden sonra yürüyüşüne sığdırılmış gibi düzenlenmiş, toplamda 117 tam ölçekli bina. Bu, fuar standartlarına göre bile son derece iddialı bir girişimdi ve köyün bugün hâlâ temalı bir dekor yerine gerçek bir kasaba gibi algılanmasının nedeni de tam olarak bu.
Endülüs mahallesi
Tablao, köyün Endülüs mahallesinin içinde yer alır — badanalı duvarlar, dövme demir ve bazı yerlerde zeminden balkona kadar uzanan duvarlara asılmış, kırmızı sardunyalarla dolu mavi saksılar, Córdoba gibi kasabaların avlu geleneklerini yansıtır. Carmen Amaya'nın ailesinin 1929'da sahne aldığı yer, sonradan eklenmiş bir sahne dekoru değil, bu mahallenin kendi avlusudur: tablaonun mekânı ile mahallenin kendi tarihi aynı tarihtir; bu da bir şehrin flamenko sahnesinin bu denli merkezinde yer alan bir mekân için sıra dışıdır — çoğu tablao, kendi belgelenmiş performans geçmişi olan bir zemine değil, yalnızca müsait olan herhangi bir odanın içine inşa edilmiştir.
Fuarın ötesine geçen bir miras
1929'daki fuarın kapanmasıyla birlikte çoğu sergi pavyonu yıkıldı; Poble Espanyol yıkılmadı. Kalıcı bir cazibe merkezi olarak açık kaldı ve zamanla genişletildi; şimdi orijinal sokakları ve meydanlarıyla birlikte zanaat atölyeleri, restoranlar, bir çağdaş sanat müzesi ve tablao'ya ev sahipliği yapıyor. Bu süreklilik bir ziyaret için önem taşıyor: akşam yemeğine giderken yanından geçilen binalar, son yıllarda turistler için inşa edilmiş kopyalar değil, fuarın kendi ziyaretçilerinin de görmüş olacağı aynı 1920'ler yapıları; rafa kaldırılmak yerine kullanımda tutulmuş.
Gösteriden önce yürüyüş
Her Tablao de Carmen bileti, saat 16:00'dan itibaren köye aynı gün girişi kapsar; bu da akşam yemeğinden önce ana meydandan birkaç bölgesel mahalleden geçerek yürümek için yeterli zamandır. Bu yürüyüş, bilete eklenmiş formal bir ayrıntı değil — birazdan oturulacak salonun bağlamıdır; çünkü avlu, fenerler, karanfiller ve corrala tarzı masalar, dışarıdaki sokaklarla aynı yapılı çevreye aittir. 18:00 veya 20:30 oturma saatine denk gelmek yerine öğleden sonranın ortasında varmak, bu bağlantıyı varsayılan değil görünür kılar.
Yakınınızda neler var
Poble Espanyol, Montjuïc'in diğer büyük cazibe merkezlerine — yaklaşık 400 metre uzaklıktaki Sihirli Çeşme, Olimpiyat Halkası ve Joan Miró Vakfı gibi — yakın konumda yer alır; bu sayede köy, uzun bir Montjuïc gününün erken akşam durağı olarak da akşam yemeğine denk gelecek şekilde planlanmış bağımsız bir ziyaret olarak da rahatlıkla değerlendirilebilir. Öğleden sonrasını zaten tepede, kalede veya bahçelerde geçiren ziyaretçiler, ikinci bir çıkış yapmadan aynı güne bir Tablao de Carmen oturmasını sığdırabilir; çünkü dahil olan giriş, gösteriden önce kalan tüm zamanı kapsar.
Ölçeği kavramak
117 bina kulağa soyut gelir; ta ki meydanlardan birinin içinde durana kadar — tek başına ana Plaça Major, gerçek bir kasaba meydanı ölçeğinde inşa edilmiştir; Aragon'dan kopyalanan işleyen bir belediye binası cephesi vardır ve buradan ayrılan sokaklar, kopyalanan bölgeler değiştikçe blok blok karakter değiştirir. Tablao kapısına düz bir çizgiyle gitmek yerine yavaş yürümeyi ödüllendirir: köyün arkasındaki araştırma kasıtlı olarak geniş tutulmuştur; kıyı kasabalarını, dağ köylerini ve şehirleri kapsar, böylece hiçbir mahalle bir diğeriyle tamamen aynı okunmaz.