Miasteczko wokół tablao
Poble Espanyol: barcelońskie miasteczko z 1929 roku
Dlaczego michelin architektury zbudował całe fikcyjne miasteczko na Montjuïc i co przetrwało tam do dziś.
Zobacz bilety do Tablao de Carmen na GetYourGuide ↗Poble Espanyol, in brief
| Fact | Detail |
|---|---|
| Built | 1926–1929, na Międzynarodową Wystawę w Barcelonie |
| Made of | Ponad sto budynków w skali 1:1 skopiowanych z miast w całej Hiszpanii |
| Where | Montjuïc, około 400 m od Magic Fountain |
| Today | Muzeum pod gołym niebem z pracowniami rzemieślniczymi, restauracjami i tablao |
Miasteczko zbudowane po to, by zwiedzić Hiszpanię w jedno popołudnie
Poble Espanyol powstało w latach 1926–1929 jako jedna ze scenograficznych atrakcji Międzynarodowej Wystawy w Barcelonie. Zespół architektów i badaczy przemierzył ponad 20 000 kilometrów po Hiszpanii, odwiedzając ponad 1600 miast, by skopiować fasady, place i ulice z każdego regionu do jednego, dostępnego pieszo miasteczka na Montjuïc — w sumie ponad sto budynków w skali 1:1, rozmieszczonych tak, jakby regionalną architekturę kraju skompresowano w jeden popołudniowy spacer. Było to przedsięwzięcie ambitne nawet jak na standardy wystawy i właśnie dlatego miasteczko do dziś sprawia wrażenie autentycznego miasta, a nie tematycznej dekoracji.
The Andalusian quarter
Tablao mieści się w andaluzyjskiej dzielnicy wioski — bielone ściany, kute żelazo, a miejscami ściany od podłogi po balkon ozdobione niebieskimi donicami z czerwonymi geranium, nawiązującymi do tradycji dziedzińców z miast takich jak Kordoba. Andaluzyjski patio, znany jako Patio del Farolillo, to miejsce, gdzie w 1929 roku występowała rodzina Carmen Amayi, a tablao otwarto obok niego w 1988 roku. Dziś patio nosi nazwę Patio de Carmen i mieści niewielką wystawę jej poświęconą.
Outliving the exposition
Wioskę miano rozebrać po zakończeniu wystawy, ale jej twórcy zgodzili się, by zbudować ją tak, by przetrwała, i została zachowana. Później nie wszystko szło gładko: podczas wojny domowej stała się obozem internowania jeńców, a pod koniec wojny groziła jej ruina. Próby ponownego rozruchu w latach 1957–1973 nie przyniosły efektu, a rada miejska ponownie wypromowała wioskę od 1986 roku. Dziś mieszczą się tu warsztaty rzemieślnicze, restauracje, muzeum sztuki współczesnej i tablao, obok oryginalnych ulic i placów.
Spacer przed występem
Każdy bilet do Tablao de Carmen obejmuje wstęp do wioski w tym samym dniu od godz. 16:00 — to wystarczająco dużo czasu, by przejść od głównego placu przez kilka dzielnic regionalnych przed kolacją. Spacer nie jest formalnością doklejoną do biletu — to kontekst dla sali, w której za chwilę się zasiądzie, ponieważ sam patio, latarnie, goździki i stoły w stylu corrala należą do tego samego zbudowanego otoczenia co ulice na zewnątrz. Przybycie wczesnym popołudniem, a nie tuż przed wejściem o 18:00 lub 20:30, sprawia, że to powiązanie staje się widoczne, a nie domniemane.
What's nearby
Poble Espanyol leży blisko innych wielkich atrakcji Montjuïc — Magic Fountain, oddalonej o około 400 metrów, Olympic Ring i Fundacji Joana Miró — więc wioska sprawdza się jako wczesnowieczorny przystanek w dłuższym dniu na Montjuïc równie dobrze jak samodzielna wizyta zaplanowana na kolację. Goście, którzy i tak spędzają popołudnie na wzgórzu, w zamku lub w ogrodach, mogą wpleść wejście do Tablao de Carmen w ten sam dzień bez drugiej wyprawy w górę, ponieważ wliczony wstęp obejmuje cały pozostały czas przed występem.
Getting a sense of scale
Ponad sto budynków brzmi abstrakcyjnie, dopóki nie stanie się na jednym z placów — sam główny Plaça Major zbudowany jest w skali prawdziwego rynku miejskiego, z działającą fasadą ratusza skopiowaną z Aragonii, a odchodzące od niego ulice zmieniają charakter kwartał po kwartale wraz ze zmianą kopiowanych regionów. Nagradza powolny spacer, a nie prostą drogę do drzwi tablao: badania stojące za wioską były celowo szerokie, obejmowały zarówno miasteczka nadmorskie, wioski górskie, jak i miasta, więc żadne dwie dzielnice nie czytają się całkiem tak samo.